Wensen van Guido Everaert

Gepubliceerd december 28, 2018 door maria in Recente berichten

Kerstmis 2018 – Nieuwjaar 2019

Beste familie en vrienden,

Hier ben ik terug – op de valreep – met mijn wensen voor elk van jullie. Het zijn traditionele wensen van vrede –  vreugde – gezondheid, maar we blijven ze elk jaar herhalen omdat we weten dat dit de belangrijke dingen zijn in ons leven en dat ze ons zo vaak ontbreken. Het doet deugd zulke wensen te sturen en te ontvangen … en ze komen recht uit mijn hart !

2018 is bijzonder vlug voorbijgegaan. Het begon met mijn drie maanden vakantie bij ma thuis. Zeker HET hoogtepunt van het jaar. Sommigen onder jullie heb ik ontmoet voor een langere tijd … de meesten niet of heel even. Maar mama heeft er met volle teugen van genoten en dat was de bedoeling.

Vanaf 10 april was het dan een terugkeer naar de dagdagelijkse werkelijkheid van ons leven hier in ons vormings- en retraitecentrum in Taytay. We mogen terugblikken op een uitstekend jaar : het aantal mensen dat hier voorbijtrok voor telkens een aantal dagen is met een 1.500 tal gestegen tot meer dan 9.500. Daarenboven werden onze diensten gevraagd in drie nieuwe bisdommen in de Filipijnen en is ons vormingsteam voor volwassenen ook vormingssessies gaan geven in Duitsland en Oostenrijk voor vertegenwoordigers van 7 bisdommen. Missie is effectief wederzijds geworden en dat kan alleen maar een verrijking betekenen.

We werken aan de Kerk van de toekomst en we zijn gelukkig ons gesteund te weten door het Kerkbeeld van paus Franciscus : een gemeenschap van gelovige christenen die vreugde uitstraalt in haar dienstbaarheid, waar iedereen van harte welkom is, waar iedereen mede-verantwoordelijkheid draagt, waar de “zwakke mens” centraal staat en waar vrijheid-rechtvaardigheid-vrede en zorg voor de schepping grondwaarden zijn van het Rijk Gods die we hier en nu proberen te verwezenlijken.

Vooral dit laatste is een aandachtspunt voor de Kerk hier in de Filipijnen. Er is heel wat controversie rond het beleid van de regering onder president Duterte ( en ik druk het dan nog zacht en voorzichtig uit). Het geweld is in grote mate toegenomen in zijn niets-ontziende anti-drugs campagne waarbij vooral de armsten het slachtoffer zijn. Inflatie steeg met 6.7 % maar de lonen blijven even laag terwijl de prijzen de lucht ingaan. Loon-indexering bestaat hier natuurlijk niet. Op een totaal van meer dan 106 miljoen inwoners (het waren er 47 miljoen toen ik in 1971 hier toekwam) wonen er 13 miljoen in Groot Manila en nog eens 10 miljoen in de omliggende provincies. Dit zorgt voor een dagelijkse onoverzichtelijke verkeerschaos, voor verregaande luchtvervuiling en voor toenemende armoede, zelfs nu al door de lagere middenklasse scherp aangevoeld. Te midden van dit alles probeert God telkens weer mens te worden … maar dat moet gebeuren in elk van ons die zich een “gelovig christen” noemt. De vraag blijft dan ook : maken WIJ dit waar ? “God heeft mensen nodig” schreef ooit een Franse auteur van wie ik nu de naam vergeten ben. Is er nu plaats voor Hem ? Of zijn de “herbergen van ons hart en van onze maatschappij” nu meer dan ooit voor Hem gesloten ?

Voor mij persoonlijk was er dan nog iets bijzonders in het jaar 2018 : op 8 september l.l. was het 50 jaar geleden dat ik mijn eerste geloften (of eerste verbintenis ) uitsprak in de missie-congregatie van Scheut. Ik mag met grote dankbaarheid terugblikken op 50 boeiende en gezegende jaren. Die achtste september had ik er geen flauw idee van wat me allemaal te wachten stond … maar al gaande wordt de weg gebaand … het is een weg geworden met veel kronkels, met onverwachte wendingen, met schitterende uitzichten en soms ook storende hindernissen … maar op geen enkel moment heb ik er spijt van gehad dat ik die weg ben ingeslaan, dat ik bij die start mijn JA uitsprak. Dit JA klinkt nog steeds even klaar en duidelijk, en nu met misschien nog meer overtuiging want het heeft veel meer inhoud gekregen onderweg. Het ging echter uiteindelijk nooit over mezelf …. het ging en gaat over God’s trouw aan mij in de loop van 50 jaar vallen en opstaan. Met de woorden van Dag Hammarskjold : “VOOR ALWAT WAS : DANK … VOOR ALWAT KOMT : JA.”

Tot slot ook nog mijn jaarlijkse oproep voor steun aan mijn studie-beurzen en solidariteitsfonds waardoor ik jonge mensen de kans kan geven te studeren en minderbedeelden een steuntje kan geven in extreme noodsituaties. Indien mogelijk, willen jullie aub een bijdrage storten op :

MISSIEHUIS VAN SCHEUT – BRUSSEL

IBAN : BE 65 2100 3906 6396    BIC : GEBABEBB

Vermelden : voor steunfonds Guido Everaert – Filipijnen

Misschien ook aan te bevelen bij jullie familie en vrienden ??

VAN HARTE DANK ! VREDE EN ALLE GOEDS VOOR 2019 !!!

Guido Everaert