Op weg naar Kerstmis

Gepubliceerd december 13, 2017 door maria in Recente berichten

In lengte van korte dagen en lange nachten, tot zowat aan het begin van de advent dit jaar, kon ik in de tuin nog blauwe bloempjes van bernagie (Borago officinalis) plukken. Jonge, verse blaadjes voor in een slaatje of zo, ook nog. Een merkwaardige plant met een aantal geneeskundige eigenschappen. Werd in de oudheid al gebruikt om melancholie te verdrijven, later en tot op onze dagen ook om depressies te bestrijden. De hele plant heeft de geur en de smaak van komkommer. Om daarvan opnieuw te genieten moeten we nu wel “wachten” tot de maand mei volgend jaar.
Verlangen naar wat komen gaat… dat is ook de houding die ons in deze adventstijd wordt voorgehouden. Week na week, vier zondagen na elkaar. Maar dit jaar, korter kan het niet… vieren we Kerstmis al daags na de vierde adventszondag nu. De tussenzang van psalm 89 “Uw gunsten, Heer, wil ik bezingen” klinkt ons als het ware nog in de oren en weinig uren later… aan u de keuze lezer, kunnen we al terug naar een van de kerken van onze pastorale eenheid gaan, en vreugdevol meebidden en zingen in een mis op de vooravond, in een middernachtmis, een dagmis (hoogmis) of multiculturele viering.
Nog even vertellen misschien dat iemand me verleden week vroeg of er bij ons thuis, buiten aan de gevel, opnieuw “iets” in verband met het “echte” kerstfeest te zien is. Jawel, een kunstig stelletje Maria, Jozef en Kind Jezus, hangen met vier sterren, veilig en wel onder sierlijk aangebracht groen van taxus, den, laurier en hulst naast de ingangsdeur. Zodra het donker wordt zelfs een paar uur stemmig verlicht. Kom “Kindje kijken” zou Toon Hermans gezegd hebben. Eerder zeldzaam in onze stad vol “winterijs”, maar in deze dagen, tonen we in onze straat, nog altijd graag waar het met Kerstmis echt om gaat. (J.T.)